lustro 120x60

Forma architektoniczna i urbanistyczna miasta

Brak myśli kierowniczej w ogólnym układzie terenów przeznaczonych dla różnych potrzeb organizmu miejskiego pociąga za sobą chaotyczność w układzie szczegółowym licznych gmachów i instytucji, służącym wszechstronnym objawom życia miejskiego. Niezrozumienie podstaw konstrukcji i niedojrzałość formy urbanistycznej w wieku XIX i XX są i pod tym względem uderzające i powodują całe szeregi błędów w bezplanowej dalszej budowie miasta. Zaniedbanie jego głównych funkcji, omawiane już wyżej, powoduje liczne zaburzenia i zawikłania w funkcjach wtórnych. Obszar miasta nie podziel...

Więcej »

Plan teoretyków urbanizmu w. XVII w Europie

Gdy miasta nasze projektuje się i zakłada w owych czasach na terenach liczących po kilkaset zaledwie metrów szerokości i długości, tu mamy założenie o śmiałych i potężnych rozmiarach, ponad 3 kilometry długości, przy półtorakilometrowej szerokości. Jest to powierzchnia zajmowana w przybliżeniu przez półmilionową Warszawę w drugiej połowie wieku XIX, Należy podziwiać tę odwagę w ujmowaniu zadań Plan ten zdradza bliskie pokrewieństwo ze współczesnymi sobie tworami włoskich i francuskich teoretyków urbanizmu w. XVII w Europie. Prawidłowy czworobok z układem dwóch głó...

Więcej »

Układ promieniowy

Stanowi on antytezę układu koncentrycznego, pierścieniowo narastającego, tj dotychczasowego planu większości wielkich miast europejskich. Układ promieniowy daje właściwe rozwiązanie i racjonalną konstrukcję dla przewidywanego w przyszłość rozwoju miasta małego i średniego. Jednocześnie daje on możność względnej, nie łatwej i celowej rekonstrukcji wadliwych planów miast istniejących przy wprowadzenie do wnętrza miasta głęboko sięgających klinów terenów o określonej zabudowie lub pasm terenów zielonych, choćby nawet tu i ówdzie przerywanych już istniejącą zabudową....

Więcej »

Rozwiazanie ocieplenia rygla szkieletu zelbetowego

Nieoczekiwanie jednak całe przęsło pochyliło się i runęło wraz z dźwigiem montażowym. Nie można ustalić jakiego rzędu było ugięcie na końcu montowanej wspornikowo konstrukcji. Wiadomo jednak, że jej masa wynosiła 600 t. Z obliczeń natomiast wynikało, że w głównym przęśle o rozpiętości 213,5 m, którego montaż również miał być wykonany systemem wspornikowym z dwóch stron, dopuszczano ugięcie 2,40 m na końcu każdego, około 107-metrowego odcinka. Badania wykazały, że powodem katastrofy były nadmierne naprężenia w środniku poprzecznej przepony usztywniającej.

Więcej »
http://www.gabinety-stomatologiczne.edu.pl 751#konfiguracja równoczesna jest niepoprawna , #szeflera drzewkowata cena , #inteligentny dom , #mechanizmy otwierania bram , #jak zbudować elektromagnes , #pielęgnacji trawnika , #flash programmer , #zawór pisuarowy , #folia pe , #olx samochody osobowe wrocław ,